Χάλκη

ΙΣΤΟΡΙΑ
 
Η Χάλκη είναι το νησί της ειρήνης και της φιλίας των νέων όλου του κόσμου, όπως έχει χαρακτηριστεί από την Unesco.
Πελασγοί, Κάρες, Δωριείς και Φοίνικες κατοίκησαν το νησί, το οποίο οφείλει την ονομασία του στα ορυχεία χαλκού που λειτουργούσαν εδώ κατά το Μεσαίωνα. Κατά την αρχαιότητα το νησί ήταν χωρισμένο σε 30 δήμους και ακολούθησε την ιστορική πορεία της Ρόδου, με την οποία συνδέθηκε από πολύ νωρίς.
Τα ερείπια τριών ναών του Απόλλωνα, που έχουν διασωθεί στο νησί, πιστοποιούν τη λατρεία του θεού στην αρχαιότητα, εποχή κατά την οποία η Χάλκη φημιζόταν, κυρίως, για τη σπογγαλιεία.
 
Το 14ο αιώνα οι Ιππότες της Ρόδου παραχώρησαν το νησί, ως φέουδο, στην οικογένεια Assanti οι οποίοι έχτισαν και το Κάστρο τους, πάνω στα ερείπια της αρχαίας τειχισμένης ακρόπολης.  Χαμηλότερα, στη θέση Τραχειά, έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα οικισμού πιθανότατα προϊστορικού, καθώς και κλασσικοί και ελληνιστικοί αναλημματικοί τοίχοι.
 
Από τα μέσα του 19ου αιώνα, η τουρκοκρατούμενη Χάλκη φτάνει στο απόγειο της ακμής της. Μαζί με τη Σύμη, την Κάλυμνο και το Καστελλόριζο αναπτύσσουν το εμπόριο και τη σπογγαλιεία και το μορφωτικό-οικονομικό επίπεδο του πληθυσμού σημειώνει κατακόρυφη άνοδο. 
Δυστυχώς όμως, τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας και κατά τη διάρκεια της ιταλοκρατίας τα προνόμια καταργήθηκαν, το εμπόριο κι η σπογγαλιεία δέχτηκαν πλήγμα και άρχισε η αιμορραγία της μετανάστευσης. Η Χάλκη ενώθηκε με την Ελλάδα το 1948.
 
ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
 
Η Χάλκη είναι νησί του νοτιοανατολικού Αιγαίου στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων με 478 κατοίκους. Βρίσκεται δυτικά και πολύ κοντά στη Ρόδο. Για την ακρίβεια απέχει 36 ν.μ. από το λιμάνι της Ρόδου, 11 ν.μ. από την Σκάλα Καμείρου και μόλις 5 ν.μ. από το ακρωτήρι Αρμενιστής στον Μονόλιθο. Από τον Πειραιά απέχει 230 ν. μ.
Με συνολική έκταση 27 τ. χλμ. είναι ένα από τα πιο μικρά νησιά της Δωδεκανήσου.
Οι βραχώδεις ακτές της αναπτύσσονται σε μήκος 40,4 χλμ. σχηματίζοντας λίγα ακρογιάλια με άμμο και βότσαλο.
 
Η Χάλκη έχει γεωγραφικό προσανατολισμό από Α προς Δ. Στο δικό της μικρό νησιωτικό σύμπλεγμα περιλαμβάνονται και οι βραχονησίδες Νησάκι, Αγ. Θεόδωρος, Ατρακούσα, Στρογγυλή, Μακρί και Αλιμιά, όλες στα ανατολικά.
Η μόνη κατοικημένη περιοχή στο νησί είναι ο διατηρητέος οικισμός του Νημποριού, κτισμένος αμφιθεατρικά μέσα σ’ έναν φυσικά προφυλαγμένο όρμο της ανατολικής ακτής.

ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ

Tο έδαφος της Χάλκης είναι ημιορεινό και άγονο. Οι πιο ψηλές κορυφές στο νησί είναι το Μεροβίγλι (601 μ.) στο ΒΑ τμήμα του και ο λόφος του Προφήτη Ηλία (579 μ.) στο κεντρικό. Το έδαφος είναι ημιορεινό και άγονο εξαιτίας της παλαιότερης συστηματικής υπερβόσκησης. Μεταξύ των υψωμάτων μεσολαβούν πεδινές εκτάσεις, όπως οι κοιλάδες Ποντάμου, Λεντάκι, Κισσού και των Ζιών.
 
Η βλάστηση στο νησί είναι Μεσογειακή μακία αποτελούμενη κυρίως από θαμνώνες σκληρόφυλλων και φρυγανότοπους. Στους παράκτιους βράχους βρίσκουν καταφύγιο αξιόλογα πουλιά όπως ο Αρτέμης, ο Μαυροπετρίτης, ο Σπιζαητός, ο Θαλασσοκόρακας και ο Αιγαιόγλαρος. 
 
ΚΛΙΜΑ
 
Το κλίμα του νησιού είναι μεσογειακό, με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια.
 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
 
Οι κάτοικοι του νησιού ασχολούνται με τη αλιεία και τον τουρισμό.