Φάρος Αυλίδας
Ο Φάρος της Αυλίδας κατασκευάστηκε από την Γαλλική Εταιρεία Φάρων και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1880 με σκοπό να διευκολύνει την ναυσιπλοΐα των πλοίων που πλέουν προς τη νότια είσοδο του πορθμού του Ευρίπου. Χαρακτηρίστηκε ως καταδιοπτρικός Στ' τάξεως και εξέπεμπε “σκαρδαμύσσον” ή διαλείπον φως (το φως εμφανίζεται ξαφνικά, διατηρείται με την ίδια ένταση για ένα χρονικό διάστημα και στη συνέχεια σβήνει το ίδιο απότομα). Η φωτοβολία του έφτανε τα 12 ναυτικά μίλια. Σύμφωνα με την επάνδρωση των φάρων του 1916, επανδρωνόταν από τρία άτομα, έναν επιστάτη Γ τάξεως και δυο φύλακες, έναν β' τάξεως κι έναν γ' τάξεως.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο φάρος παρέμεινε σβηστός και επαναλειτούργησε το 1945 στο πλαίσιο ανασυγκρότησης του Ελληνικού Φαρικού Δικτύου. Το 1969 τοποθετήθηκε προσωρινά αυτόματος πυρσός ασετιλίνης σε απόσταση 8 μέτρων από το κτίριο για τη διευκόλυνση των εργασιών ηλεκτροδότησης του φάρου. Το 1973 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ηλεκτροδότησης, ενώ το 1981 ο φάρος μετατράπηκε σε αυτόματο ηλεκτρικό.
Ο φάρος Αυλίδας αποτελεί σημαντικό μνημείο της ναυτικής παράδοσης της χώρας, για το λόγο αυτό έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο. Όπως όλοι οι φάροι στον ελλαδικό χώρο έτσι και αυτός βρίσκεται υπό την επίβλεψη του Πολεμικού Ναυτικού.
Περιγραφή Κτηρίου
Το κτίριο αποτελείται από μία ισόγειο οικία αποτελούμενη από τρία (3) δωμάτια, μία (1) κουζίνα, δύο (2) αποθήκες και ένα (1) W.C. Ο πύργος είναι λιθόκτιστος συνεχόμενος της οικίας ύψους 7μ, πάχους 1μ και διαμέτρου 1,60 μέτρων.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στον φάρο γίνεται μέσω του οδικού δικτύου που φτάνει μέχρι την περίφραξη του φάρου ύψους 3 μέτρων. Το κοντινότερο χωριό είναι ο Φάρος Αυλίδας που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2 χιλιομέτρων, ενώ σε απόσταση περίπου 50 μέτρων υπάρχει χαρακτηρισμένη πλαζ με αμμώδη ακτή, ιδανική για μικρά παιδιά αλλά με αρκετά φύκια.















































