Translate English Version

Ι.Ν. Παναγίας των Καταφυγίων

Η «Παναγία Καταφυγιώτισσα» είναι από τα ωραιότερα βυζαντινά μνημεία της πατρίδας μας. Bρίσκεται περίπου 10 χιλιόμετρα νοτίως του Δερβενίου Κορινθίας, επί της οδού που οδηγεί στο ορεινό Σαραντάπηχο. Από τον κεντρικό δρόμο και σε υψόμετρο 700 μέτρων ένα απότομο φιδιόσχημο μονοπάτι με σκαλισμένα στους βράχους σκαλοπάτια κατεβαίνει την πλαγιά και οδηγεί προς το μικρό ξωκλήσι το οποίο είναι κτισμένο στο κοίλωμα ενός βράχου βάθους 40 μέτρων.

Η προσωνυμία προέρχεται από τη περιοχή “Kαταφύγια” όπου βρίσκεται η εκκλησία. Εκεί μέσα σε δυσπρόσιτες σπηλιές και σε απόκρημνα  βράχια, είχαν καταφύγει οι Ζαχολίτες στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να κρυφτούν και να αποφύγουν τους διωγμούς των κατακτητών. Εκεί ζώντας για αρκετά χρόνια έκτισαν και την εκκλησία - προστάτη τους, της οποίας έδωσαν την επωνυμία “Παναγία Καταφυγιώτισσα”. Σύμφωνα με τη παράδοση η κατασκευή της εκκλησίας άρχισε το 1782. 

Μέχρι το 1880 στο εξωκλήσι διακονούσε μία μοναχή η οποία το εγκατέλειψε λόγω των δυσκολιών πρόσβασης και διαβίωσης σε αυτό. Χρόνια αργότερα, οι θρησκευόμενοι κάτοικοι της περιοχής,  βλέποντας την ανάγκη για συντήρηση και ανάδειξη του ιερού αυτού προσκυνήματος, προχώρησαν σε κάποιες εργασίες συντήρησης. Το 1969 επί εφημερίας του μακαριστού π. Παπανδρεάδη Νικ. που εφημέρευε στη περιοχή, με μεγάλη προσπάθεια λόγω εδάφους, σκάλισαν στους βράχους σκαλοπάτια που συνέδεσαν την εκκλησία με τον δημόσιο δρόμο που οδηγεί από το Δερβένι στη Ζάχολη. Το 1983 με πρωτοβουλία του μακαριστού π. Χρ. Διαμαντίδη έγινε η υδροδήτηση της εκκλησίας, ενώ το 2002 η ηλεκτροδότηση.

Η αξιοποίηση αυτού του Βυζαντινού μνημείου οφείλεται πρωτίστως στον κ. Γεώργιο Ρούσο κάτοικο Ευρωστίνης, ο οποίος με προσωπική εργασία, καλαισθησία, σεβασμό στο περιβάλλον, την ιστορία και την αγιότητα του χώρου, έκτισε μία επιβλητική είσοδο, ανακατασκεύασε το παλιό κελί, δημιούργησε κρυφό σχολειό, αποτύπωσε λαογραφικές στιγμές της περιοχής, συνέδεσε με στοές λαξευμένες στους βράχους όλους τους χώρους.