Ασκητήριο Αγίου Γρηγορίου

Στο βράχο Πυξάρι, κοντά στο Καστράκι και στην αναστηλωμένη σκήτη του Αγίου Αντωνίου βρίσκεται το σπηλαιώδες ασκητήριο του Αγίου Γρηγορίου με τους ξύλινους εξώστες του. Το ασκητήριο αποτέλεσε χώρο απομόνωσης και αναχωρητισμού ασκητών αλλά είναι άγνωστο πότε πρωτοκατοικήθηκε. Βρίσκεται σε ύψος 30 μέτρων και η πρόσβαση γινόταν με κρεμαστή ανεμόσκαλα. Με μία τέτοια ανεμόσκαλα ανέβηκαν στο ασκητήριο οι μοναχοί της Μονής Μεγάλου Μετεώρου όπου πρώτοι αντίκρυσαν μετά από αιώνες τις τοιχογραφίες των κτητόρων του ασκητηρίου, ιερομόναχων Γρηγορίου και Θεοδοσίου καθώς και τους λαξευμένους τάφους τους εντός του ναΐσκου. Το σπηλαιώδες αυτό ναΰδριο είναι προσανατολισμένο νότια-νοτιοανατολικά και οι τρεις πλευρές του είναι κτισμένες από πέτρα ενώ η μία ακουμπά στον βράχο. Στο ιερό βήμα η Αγία Τράπεζα είναι λαξευμένη στον βράχο.

Οι μοναχοί βρήκαν επίσης την ανεμόσκαλα, το καρούλι για το δίχτυ και ένα μεγάλο καρούλι για τη μεταφορά των υλικών. Ο χώρος είναι διακοσμημένος με τοιχογραφίες μακεδονικής τεχνοτροπίας που διατηρούνται σε καλή κατάσταση, ενώ στις κοιλότητες των βράχων υπάρχουν λαξευμένα τα κελιά των ασκητών. Η παλαιά ξύλινη εκ δοκίσκων κλίμακα κρεμαστή στον τοίχο, μεταξύ του πρώτου και του δευτέρου σπηλαίου, σήμερα είναι σπασμένη κατά το ένα τμήμα και η ανάβαση είναι λίαν δυσχερής.

Το ασκητήριο είναι σε πολύ καλή κατάσταση σε σχέση με άλλα και πολλά από τα στοιχεία έχουν μείνει στην θέση τους για αιώνες τώρα μέχρι και σήμερα, διότι ο ίδιος ο βράχος έχει αρνητική κλίση με αποτέλεσμα να μην βρέχονται οι δομές στο κάτω μέρος του. Από το έτος 1994 το ασκητήριο του Αγίου Γρηγορίου είναι μετόχι της Μονής Αγίας Τριάδας με την υπ’ αριθ. 18/22.11.1994 πράξη του μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ. Βρίσκεται εκεί για να μας υπενθυμίζει την ιερότητα του τόπου και τη θρησκευτική και πολιτιστική κληρονομιά που μας άφησαν οι μοναχοί που έζησαν εκεί αιώνες πριν.