Φάρος Αρκίτσας
Ο φάρος της Αρκίτσας λειτούργησε το 1906 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο, με χαρακτηριστικό δύο λευκές αναλαμπές που εναλλάσσονται με μια σταθερή ανά 10 δευτερόλεπτα και φωτοβολία 14 ναυτικά μίλια. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου παρέμεινε σβηστός και επαναλειτούργησε το 1945 στο πλαίσιο ανασυγκρότησης του φαρικού δικτύου, με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Το 1977 τα φωτιστικά μηχανήματα πετρελαίου αντικαταστάθηκαν, ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε και λειτούργησε ως επιτηρούμενος ηλεκτρικός με χαρακτηριστικό δυο λευκές αναλαμπές ανά 5 δευτερόλεπτα και φωτοβολία 19 ναυτικά μίλια.
Το κτίριο αποτελείται από λιθόκτιστο εξωτερικά τετράγωνο και εσωτερικά κυκλικό πύργο ύψους 15 μέτρων, συνεχιζόμενο επί της ισόγειας οικίας φαροφυλάκων. Η οικία αποτελείται εξ ενός διαδρόμου, τριών υπνοδωματίων και τουαλέτας. Εξωτερικά της ισόγειας κατοικίας υπάρχουν δύο οικήματα. Το ένα λειτουργεί ως κουζίνα και το άλλο ως αποθήκη υλικών του φάρου.
Ο φάρος βρίσκεται σε εστιακό ύψος 17 μέτρων, δύο περίπου χιλιόμετρα από τη πλατεία του χωριού και 50 μέτρα από την ακτή. Η πρόσβαση είναι εύκολη μέσω του ασφαλτοστρωμένου δρόμου κατά μήκος της ακτής που οδηγεί είσοδο του φάρου. Από τη πλευρά της θάλασσας, ο χώρος είναι περιφραγμένος όπως και από τη πλευρά της εισόδου. Η είσοδος στο κοινό απαγορεύεται και επιτρέπεται μόνο την Παγκόσμια Ημέρα Φάρων ώστε το κοινό να ενημερωθεί για τη συμβολή των φάρων στη ναυσιπλοΐα, τη συνεισφορά των φαροφυλάκων στη λειτουργία τους καθώς και τη συμβολή των φάρων στη πολιτιστική κληρονομιά της χώρας.















































